Ćwiczenia koordynują i harmonizują ruchy, pomocne są w nabywaniu umiejętności oraz zastosowania ich w życiu. Uczą samodzielności, wytrwałości, wiary we własne możliwości, szacunku dla przedmiotów, zwierząt i ludzi. Zamierzonym efektem ćwiczeń dnia codziennego jest doprowadzenie do stanu, gdy dziecko będzie zwracać uwagę na dokładność i kompletność działania – zapanuje nad swoim ciałem.

Cele ćwiczeń dnia codziennego to zaspokojenie pędu dziecka do ruchu, pokierowanie nim, doprowadzenie do koordynacji ruchów, zintegrowanie osobowości, pobudzanie, koordynowanie, stopniowe uniezależnianie dziecka od dorosłych, podnoszenie pewności siebie oraz poczucia własnej wartości, rozwijanie poczucia odpowiedzialności za otoczenie, rozwijanie wewnętrznego porządku, kształtowanie właściwych postaw w życiu społecznym i kulturowym.

Kształcenie zmysłów

p>

Ćwiczenia sensoryczne mają ułatwić dziecku czynności porządkujące i wspierać rozwój. Pobudzają odpowiednio podstawowe funkcje umysłu jak: rozpoznawanie i rozróżnianie, abstrahowanie, tworzenie par, grup i klas oraz szeregowanie. Montessori opracowała pomoce dla wszystkich funkcji zmysłowych do rozróżniania rozmiarów, kształtów, kolorów, pomoce o różnej fakturze, ciężarze, walorach smakowych, temperaturze, czy wydawanym dźwięku. Odnajdując szeregi, kontrasty, pary dziecko manipuluje przedmiotami, co prowadzi do operacji umysłowych. Materiał sensoryczny jest drogą wstępną do poznawania matematyki i języka. Przy ich pomocy można ćwiczyć poszczególne funkcje u dziecka oraz wpływać na poprawę koncentracji. Określony materiał sensoryczny dostarcza wyizolowany bodziec i dotyczy jednego zmysłu. Materiał nie ma nudzić dziecka, ale wyzwalać naturalną energię.

Edukacja językowa

Montessori stworzyła szeroki asortyment materiałów do nauki języka, a szczególnie przygotowujący do nauki pisania oraz nauki mowy w związku z konkretnymi działaniami. Dziecko uczy się wodzić ręką wyczuwając kierunek i siłę, trzymać odpowiednio narzędzie pisarskie.

Dziecko w wieku wczesnoszkolnym znajduje się w fazie intensywnego rozwoju mowy. Ma potrzebę słuchania oraz wypowiadania się. Poważne traktowanie wypowiedzi i uważne słuchanie utwierdzi dziecko w poczuciu bezpieczeństwa i chętniej opowie ono również o własnych potrzebach i troskach.

Podczas nauki czytania i pisania. Następuje przygotowanie pośrednie, jak przygotowanie ręki, ćwiczenie koordynacji ruchów, rozróżnianie figur w ćwiczeniach zmysłu wzroku. Od tego przechodzi się do specjalnych ćwiczeń w rozróżnianiu kształtu liter, pisania w liniaturze, układania prostych wyrazów z liter ruchomego alfabetu. Bezpośrednią naukę pisania rozpoczyna się w chwili wprowadzenia liter z szorstkiego papieru. Dziecko może sensorycznie rozpoznawać kształt liter pisanych i uczyć się sposobu kreślenia wodząc palcem po konturze z szorstkiego papieru naklejonym na sztywny kartonik. Dziecko zapoznaje się z literą zapamiętując ją zarówno wzrokowo, jak i motorycznie, a uczestnicząc w lekcji indywidualnej zapoznaje się z brzmieniem głoski, gdy nauczyciel wypowiada nazwę litery. Dziecko dokonuje kombinacji z literkami, uczy się je wyrażać i zaczyna czytać. Dodatkowo samogłoski są koloru czerwonego, a spółgłoski niebieskiego.

Materiał do edukacji językowej wprowadza w gramatykę oraz ortografię. Pomocne są symbole określające część mowy i zdania. Dziecko rozpoczyna pracując na konkretach, operuje symbolami, a następnie poznaje nazwę części mowy lub zdania.

Edukacja matematyczna

Maria Montessori na podstawie obserwacji dzieci doszła do wniosku, że mają one zmysł matematyczny i abstrakcja nie stwarza trudności. Trudności pojawiające się później są skutkiem niewłaściwego sposobu uczenia lub prezentowania materiału. Dziecko rozwija pojęcia matematyczne przez swoje własne doświadczenia. Wprowadzeniem jest kontakt z materiałami sensorycznymi, które zapewniają podstawę do pojęć matematycznych oraz uczą koordynacji ruchów, co zapewniają również ćwiczenia dnia codziennego. Natomiast praca z materiałem językowym wprowadza nazewnictwo używane w matematyce. W pracy z materiałem matematycznym nauczyciel powinien zacząć od wprowadzenia konkretów, a kończyć na wprowadzeniu abstrakcji, oddzielać trudności, działać krok po kroku, pracować najpierw z całością stopniowo przechodząc do szczegółów, dokonywać integracji wiedzy i odnosić do się do codziennego życia.

Materiał dydaktyczny łączy ze sobą różne dziedziny matematyczne jak arytmetyka, algebra, geometria zapewniając całościowe kształcenie w tym zakresie.

Edukacja kosmiczna

Wychowanie kosmiczne to określenie stosowane przez badacza dzieł Marii Montessori P. Oswalda. Wymienia on trzy wymiary pedagogiczno – dydaktyczne: orientacja na przedmiot, orientacja całościowa, orientacja etyczna.

Orientacja na przedmiot wiąże się z rozwojem dziecka poprzez kontakt ze światem przedmiotów, światem kultury oraz naturą. Wychowanie dla wszechświata ma pomagać dziecku w rozumienie świata jako całości, elementy są powiązane ze sobą. Orientacja etyczna ma powiązania z chrześcijaństwem i ujmuje człowieka jako osobę, która nie mając wrodzonej moralności może popełniać błędy, może stać się ofiarą technologii, którą wytwarza, ofiarą środowiska, które zniszczył. Montessori wzywa do powrotu do harmonii oraz pokoju między naturą a człowiekiem.

Rozumienie wszechświata łączy Montessori z interpretacją religijno-teologiczną, według której siły ujawniające się w rozwoju natury są pochodzenia boskiego. Świat jest dziełem Bożego stwarzania, które dokonuje się wciąż, jest procesem, nieustannie ewoluuje, a siłą kierują ewolucją jest miłość.

Montessori mieści się w filozoficznej tradycji traktującej kosmos jako uporządkowane uniwersum. Interpretuje kosmos jako ład stworzenia. „Wszystkie byty są częścią uniwersum i są wzajemnie powiązane, by stworzyć wielką jedność.” Z powiązań biorą się zadania kosmiczne polegające na wykonywaniu przez każdy byt swojego własnego wkładu w przekształcanie świata jako dokańczaniu dzieła stworzenia. Człowiek ze swoim umysłem, duchem i inteligencją spełnia funkcję przekształcającą naturę, tworzy kulturę oraz świadomość uniwersalną, przez co dociera do świadomości swej odpowiedzialności kosmicznej. Poprzez zwrócenie uwagi na kosmos na etapie kształcenia przedszkolnego i wczesnoszkolnego dziecko będzie mogło odnaleźć swoje miejsce wśród bytów wszechświata oraz poznać relacje i zależności między bytami. Człowiek jest odpowiedzialny za zadanie kosmiczne: za kulturę, postęp.

Przedmiotem edukacji kosmicznej jest pochodzenie i budowa kontynentów, skały, minerały, ewolucja roślin i zwierząt, pochodzenie człowieka, pierwsze cywilizacje. Poprzez kontakty z naturą, eksperymenty i doświadczenia dziecko uczy się odkrywać fakty związane z różnymi dziedzinami nauki oraz dostrzegać zależności i powiązania między nimi. Stosuje się metodę od widzenia globalnego do szczegółowego. Poprzez różne działania dzieci doprowadzane są do rozumienia tego, że stanowią cząstkę wszechświata. Harmonia z nim jest najlepszym i koniecznym dla osobistego szczęścia i rozwoju stylem życia.

Podsumowując edukacja kosmiczna w ujęciu Marii Montessori wypełniona jest materiałami i zajęciami, dzięki którym dzieci mogą:

 

 

Poznanie praw kierujących wszechświatem, już od najmłodszych lat, dokonuje się przez obserwację natury, jej kontemplację.

Edukacja artystyczna

Edukacja plastyczna

Zajęcia plastyczne obejmują rysowanie i malowanie, wycinanie i składanie, pracę z tkaninami, modelowanie i majsterkowanie. Dzieci powinny poznać różne środki artystycznego przekazu i świadomie z nich korzystać. Powinno się rozwijać potencjał umysłu dochodzący do głosu w wyobrażeniach, sposobie widzenia i aktach twórczości, chodzi o kreację. Podstawą ćwiczeń plastycznych jest radość, którą dziecko odczuwa dotykając, oglądając, manipulując, działając. Prace plastyczne umożliwiają dziecku komunikowanie się, wyrażanie uczuć, wyrażanie osobowości.

Edukacja muzyczna

Maria Montessori proponuje muzykę w wielu sytuacjach: piosenki na każdą porę dnia i roku, na święta i okoliczności, śpiewane życzenia, spontanicznie improwizowane wezwania nauczycielki i dzieci, gry i zabawy połączone z tańcem i śpiewem, gra na prostych instrumentach muzycznych, opowiadania z podkładem muzycznym, zapoznanie z wydarzeniami z życia kompozytorów połączone z odpowiednim fragmentem muzyki klasycznej, słuchanie muzyki. Ważne jest łączenie muzyki z ruchem, który jest ważnym czynnikiem rozwoju. Ćwiczenia obejmują chodzenie w takt muzyki oraz chodzenie po linii, co ma doprowadzić do umiejętności wyrażania muzyki przez ruchy ciała. Dochodzi się do teko poprzez pośrednie etapy: rozpoznawanie i odtwarzanie metrum, taktu, zmian tempa, samodzielne zmienianie długości i kombinacji kroków, odkrywanie indywidualnych form ekspresji ramion, dłoni, całego ciała. Poprzez muzykę dziecko rozwija zdolności i zainteresowania, a także rozwija się poznawczo oraz emocjonalnie.

 

Zapraszamy do Wirtualnej Wizyty u nas!